Σε εκείνο το καγκελόσπιτο, τίποτα δεν είχε σημασία. Μόνο να κάνεις το σταυρό σου να τελειώνεις, να έρθει η ώρα που θα αποφυλακιστείς. Εκείνη η ευλογημένη στιγμή που θα ξαναγίνεις άνθρωπος. Τότε που θα έχεις το δικαίωμα να κάνεις όνειρα. Μελαγχόλησε μόνο με την ιδέα. Για εκείνη ήταν ακόμα μακριά αυτή η στιγμή, κι όμως, ήταν αθώα. Μόνο στη σκέψη ότι βρίσκεται άδικα στη φυλακή, πλημμύρισε με μίσος για όσους την έμπλεξαν και ένα ήταν σίγουρο. Θα ερχόταν η στιγμή και γι’αυτούς να πληρώσουν …

Δεν έχουν άδικο αρκετοί που πιστεύουν ότι η έκτη αίσθηση σε ορισμένα άτομα είναι αναπτυγμένη. Λες και κάτι τα οδηγεί να ανακαλύψουν καταστάσεις ή κάτι να τα προστατεύει από το να εκτεθούν.